‘Domme renner’ hoopt laatbloeier te zijn

Standaard

,,Ik hoor renners vaak zeggen dat ik dom rij.” Aldo Klomp (23) weet zelf ook dat hij slecht kan wachten met aanvallen. ,,Maar Ludo Dierckxsens rijdt ook dom”, zegt de Apeldoorner met een veelzeggende blik. Hij spiegelt zich graag aan de kersverse Belgisch kampioen bij de professionals. De Belg staat bekend als extreme laatbloeier, Klomp hoopt uit hetzelfde hout gesneden te zijn.

In Loenen moest Klomp na tachtig kilometer slechts Marcel Vrogten uit Halle voor zich dulden. De winnaar onttroonde gelijk de Apeldoornse Adelaar-fietser Martin Bekking, die buiten de top-10 finishte, als leider van het WUGO-klassement. Derde werd de sterk rijdende mountainbiker Jan Wevers. De top-3 vormde samen met Raymond Koch een kopgroep die op iets meer dan tien ronden van het einde plotseling een grote voorsprong had op het peloton.

,,Jan Wevers sprong naar Vrogten toe,” herinnerde Klomp zich. ,,Ik ben meegekomen in zijn wiel. Vooral Wevers reed steeds heel hard op kop.” Het peloton scheurde in de jacht in verschillende stukken uiteen. Het achterste gedeelte, met daarin onder anderen Matthijs van Bon, moest al vijf ronden voor het einde afsprinten, omdat de kopgroep al weer in aantocht was op het criterium van slechts zeventienhonderd meter.

De vier koplopers gingen samen de laatste kilometer in en vlak voor de laatste bocht ging Vrogten aan. ,,Ik wist dat hij in de sprint de sterkste was, maar ik had niet 100 procent gereden. Meer op tachtig procent met toch de overwinning in mijn achterhoofd. Toen Vrogten ging zat ik in het laatste wiel, maar hij was gewoon te sterk.” Toch is Klomp ‘uitermate’ tevreden met zijn tweede plaats. ,,Dit smaakt naar meer.” Maar: ,,je moet niet gefixeerd zijn op winnen. Dan wordt het een obsessie en dan is het fietsen niet leuk meer. En ik ben helemaal gek van fietsen; helemaal maf.”

Bij de junioren was Aldo Klomp, die halve dagen werkt voor een telemarketingbedrijf, al eens districtskampioen en nationaal kampioen klassement op de baan. Hij vindt dan ook dat hij meer kan. ,,In principe wil ik naar een grotere ploeg. Ik had eigenlijk gehoopt dat het al zover was, maar misschien helpt deze uitslag.”

Het eerste decennium van zijn wielercarrière sleet Klomp onder de vlag van de Apeldoornse vereniging De Adelaar. Daarna waagde hij het een jaar in de topcompetitie, maar hij brak zijn duim en bovendien hield de ploeg er na dat jaar mee op. Een terugkeer naar De Adelaar was geen optie, daarom koos hij voor De Zwaluwen om ‘eens te kijken waar zijn grenzen lagen’. De voornaamste reden voor deze keuze was dat hij bij deze ploeg meer kans kreeg om in het buitenland te rijden. Hij rijdt graag in Duitsland en onlangs reed hij nog een rittenkoers in Spanje. ,,Die heb ik uitgereden en ik kon regelmatig in de tweede groep mee in de bergen.” Op deze manier probeert Klomp zijn neus tegen het venster van de ‘grote-mannen-wereld’ te drukken. ,,Ik probeer me voor alles en iedereen in de kijker te rijden.”

,,Het probleem is dat ik heel aanvallend rijd. Dat wordt vaak niet uitbetaald.” Die aanvallende rijstijl is toch niet puur dommigheid, vindt de Apeldoorner. ,,Het is eigenlijk meer de angst om in waaiers te rijden en angst is een slechte raadgever. Omdat ik zo’n laatbloeier ben, leer ik nu pas goed op de kant te rijden. In het buitenland gebeurt dat niet, daarom rijd ik daar ook liever.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s