Snuf wordt wijzer in Australië

Standaard

Snuf en Silvia in Australië. Het klinkt als een jeugdboek en daar leek het afgelopen jaar van René van Uffelen en zijn vriendin ook verdacht veel op. Sydney, Melbourne, Bondi Beach, Great Barrier Reef en de Ayers Rock; elf maanden trok het Apeldoornse stel door de onmetelijkheid ‘down under’. Van Uffelen is er wijzer van geworden en denkt nog iedere dag met plezier terug aan zijn avontuur. ,,Het was de tijd van mijn leven. Een droomjaar.”

Voor de goede orde: Snuf is de voetbalnaam, waarmee René van Uffelen (25) al vanaf zijn zesde jaar op de Apeldoornse velden wordt aangesproken. De Apeldoorner genoot zijn opleiding bij AGOVV, waar hij na een paar invalbeurten in het eerste elftal ernstig geblesseerd raakte. Na een jaar in het tweede en een seizoen bij Victoria Boys, kwam Van Uffelen in 1997 bij CSV Apeldoorn terecht. ,,Ik voelde me niet echt thuis bij Victoria Boys; het klikte niet. Op 31 mei kwam ik toen tijdens de Nacht van Apeldoorn Jurgen Schefzyk tegen. Die was trainer van CSV Apeldoorn, maar ik kende hem nog van AGOVV 2. Hij zei: ‘kom maar lekker bij mij’.” De overschrijving werd geregeld op die laatste dag van mei, net voordat de sluitingsdatum voor overschrijvingen viel.

Van Uffelen speelde zich in de basis, maar besloot na dat seizoen een jeugddroom te gaan vervullen: een jaar naar Australië. ,,Ik heb besloten om naar Australië te gaan om eens wat heel anders te doen dan ik hier deed.” Van Uffelen was werkzaam bij de Apeldoornse jeugdherberg aan de Asselsestraat. Zijn vriendin Silvia was net klaar met haar opleiding en ook wel toe aan iets compleet anders. Het tweetal besloot tot een reis, die hen uiteindelijk elf maanden in Australië en zes weken in Nieuw Zeeland zou brengen.

Een ‘fantastische tijd’, aldus van Uffelen, die dan ook nog steeds vol zit met indrukken en verhalen van de andere kant van deze aardkloot. Vanaf beginpunt Melbourne heeft het duo half Australië onder de wielen van hun auto, ‘met airco!’, zien verdwijnen. Van Uffelen is er naar eigen zeggen wijzer van geworden. ,,Als je in Australië reist, besef je hoe klein je eigenlijk bent. Dat de natuur toch nummer één is.” De mentaliteit van onze onderburen was volgens de wereldreiziger opvallend. ,,Het volk is daar veel relaxter. De mensen kijken niet zo naar je. Als je daar in je pyjama, op blote voeten naar de supermarkt gaat, kijkt niemand daarvan op. Niet dat ik dat gedaan heb.” Er wonen op het immens grote eiland, met 16 miljoen bewoners, dan ook slechts iets meer mensen dan in het nietige Nederland. ,,Ruimte. Ik denk dat dat het woord is.”

,,Ayers Rock was mooi, omdat daar de echte aboriginals nog leven. Je voelt gewoon dat het een beetje heilig is.” Verder viel het Van Uffelen trouwens op dat de oorspronkelijke bevolking er flink onder werd gehouden en dat de aboriginals bekend stonden als dieven, waar toeristen voor op moesten passen. Het mooiste vond de Apeldoorner Great Barrier Reef, aan de Noordoostkust. ,,Als je daar gaat duiken, als je dat ziet daar, al die vissen. Dat is echt ongelofelijk. En als je dan naar boven het land in gaat, loop je zo het regenwoud in.” En weer even verderop ligt de zinderende woestijn. ,,We hebben ook nog gesnowboard,” benadrukt Van Uffelen de veelzijdigheid van het land. Met vrienden van de herberg waar we sliepen hebben we de hoogste berg op gezocht en zijn we een dag wezen skieën.” Van Uffelen kan wel door blijven praten over hete woestijnen, kangoeroes, spinnen zo groot als mensenhanden, strand, nieuw gemaakte vrienden en over hoezeer hij het mensen aanraadt om zijn voorbeeld te volgen. Hij is dan ook van plan om vaker dit soort avonturen te ondernemen.

,,Nu weet je hoe het moet. Het zijn ook niet alleen maar de positieve dingen waar je van geleerd hebt,” benadrukt de Apeldoorner. Hij doelt op problemen met vervoer, huisvesting en werk. ,,Het zijn normale problemen, die je hier ook hebt. Als we werkten hadden we daar ook gewoon een normale werkweek. Er zijn daar meer backpackers dan normale toeristen en die zoeken allemaal werk. We hadden ook al flink gespaard. Het kost veel geld, maar ik had het er graag voor over.” Van Uffelen bezocht enkele ‘Australian rules’-wedstrijden, de populairste sport aldaar. Verder draait het in Australië vooral om rugby, cricket en zwemmen. ,,Voetbal is daar echt op een laag pitje, maar het land is echt sport-minded. Als ze maar ergens op kunnen gokken.” Zelf heeft hij zijn conditie ook enigszins op peil proberen te houden. ,,Ik heb daar met een bedrijf gevoetbald in Sydney en in Melbourne heb ik in een zaalvoetbalteam gezeten.”

Op 1 mei kwamen Snuf en Silvia terug van hun avontuur. Van Uffelen rolde meteen de maatschappij weer in, doordat hij een baan kreeg aangeboden als assistent-manager bij zijn voormalige werkgever, de jeugdherberg. En toen was het ‘trainen, trainen, trainen’. ,,Ik was er wel snel weer aan gewend. Volgens de trainer heb ik nog zes weken nodig om weer fit te worden.” Van Uffelen, die op alle posities in de as uit de voeten kan, is lang niet zeker van een basisplaats. ,,Ik weet dat de concurrentie erg groot is. Je hebt gewoon twintig mensen nodig, wil je naar de hoofdklasse toe.” En dat wil CSV Apeldoorn. ,,De club is goed bezig. Ze doen ontzettend veel voor ons. Als je ziet wat ze doen wat kleding betreft en wat de vrijwilligers allemaal doen. We moeten dit jaar een prijsje pakken. Apeldoorn is rijp voor een club in de hoofdklasse zaterdag.”

‘Avontuurlijke voetbalheld Snuf’ weet wat zijn mogelijkheden zijn. ,,Mijn beperkingen zijn dat ik blessuregevoelig ben en dat ik de traagste van het hele team ben. Daar tegenover ben ik goed in positionele dingen, inzicht en ik ben op meerdere plekken inzetbaar.” De voorbereiding is voor Van Uffelen puur om sterker te worden. Het eerste klasse-niveau komt later. ,,Ik denk dat ik goed genoeg ben. Je moet wel blijven genieten. Ik ben de stille genieter binnen het elftal. Laat mij maar gewoon mijn werk doen.”

Dat werk staat sinds kort echter wel in een ander perspectief. ,,Die elf maanden in Australië waren fantastisch. Voetbal kan daar niet tegenop. Maar ik ben blij dat ik weer terug ben. Hier heb je toch je vrienden en je eigen huisje.” Is Snuf dat toch een huisdier in plaats van een avonturenbeest? ,,Toch zou ik zo weer terug willen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s