Kruistocht in kikkerland

Standaard

Geert Wilders slaat om zich heen. Met de ene rechtse directe mept het VVD-Kamerlid imams terug in hun ´hol´. Met de andere rechtse hoek jaagt hij zijn collega´s, alias ´grijze muizen´, de stuipen op het lijf. Een portret.

Den Haag – Waterstofperoxide is een uiterst reactief goedje. Het valt gemakkelijk uiteen in radicalen. Die reageren met andere stoffen, vormen nieuwe radicalen en ontketenen zo een kettingreactie.

Staat de stof (H2O2) bij technici en historici bekend als de drijvende kracht achter raketten, Nederlandse politici kennen het spul toch vooral als het haarbleekmiddel van Tweede-Kamerlid Geert Wilders. De uiterst reactieve VVD´er valt gemakkelijk uit en doet radicale uitspraken. Daarop reageren dan weer anderen.

De vorige VVD-leiders Hans Dijkstal en Gerrit Zalm vroegen de nu 40-jarige Wilders om alsjeblieft zijn coupe Mozart in te ruilen voor een wat meer doorsnee haardos. Het excentrieke kapsel van de ´blonde engel´ zou op televisie te veel afleiden van de liberale boodschap. Daar gelooft Wilders, die al ruim 20 jaar de waterstofperoxide hanteert, helemaal niets van. Zijn boodschap is immers niet mis te verstaan.

En óf de Limburger helder is. Na een kruistocht tegen de psychisch arbeidsongeschikten in de wao, voert hij dezer dagen een ware ´jihad´ tegen het moslimextremisme. In Nederland ziet hij de islam alleen door de vingers als de gelovige vrouwen blootshoofds rondlopen en hun mannen louter brave moskeeën bezoeken. Vorige week in HP/De Tijd: “Niks integratie. Assimilatie! Thuis lopen ze maar met hoofddoekjes op en slachten ze hun schapen, daarbuiten gedragen ze zich als ieder ander.” Eerlijk is eerlijk: al in 1999 waarschuwde Wilders voor de gevaren van het moslimextremisme. Sinds de aanslagen in de VS van 11 september 2001 wordt zijn taal met de dag feller. Moskeeën en moslimscholen die onverdraagzaamheid prediken, moeten dicht. Imams die oproepen tot een heilige oorlog moet Nederland ´per direct´ terugsturen ´naar hun hol in Saoedi-Arabië´. Criminele allochtonen moeten ´in een kamp´ om hen ´dwangarbeid te laten verrichten´.

Streek Wilders met zijn radicale taal tot dusver vooral zijn collega´s bij andere politieke partijen tegen de haren in, na de laatste erupties van de Venlonaar is ook de VVD ontzet. In het interview in HP/De Tijd moeten niet alleen de moslims het ontgelden, hij maakt zijn collega´s ook doodleuk uit voor grijze muizen. Naar buiten toe houden de verontwaardigde fractieleden hun kaken op elkaar, maar intern kreeg Wilders een stortvloed van kritiek te verduren. Hij weigert zijn excuses aan te bieden. “Wat ik wel zeer betreur is dat mijn woordkeuze de aandacht van de inhoud heeft afgeleid,” knarsetandde hij tegenover deze krant. “Maar het gaat mij om de inhoud en daar sta ik pontificaal achter,” klonk het al weer strijdlustig.

Al sinds Geert Wilders in 1998 aan de slag ging als lid van de Tweede Kamer laat hij een spoor van krasse uitspraken na. Een jaar na zijn aantreden zorgde hij voor de eerste keer voor ophef. D66-Kamerlid Schimmel noemde zijn voorstel om wao´ers met psychische problemen te herkeuren ´asociaal´. Wilders reageerde meteen en verweet zijn coalitiegenote een gebrek aan creativiteit. Schimmel moest wat hem betreft ´een frisse neus halen in plaats van iedere keer dezelfde grammofoonplaat af te draaien´. Anno nu lijkt dat misschien niet de meest schokkende uitval, maar in het makke politieke landschap van Paars II was dergelijke onparlementaire taal ongehoord. In die jaren hikte de teller van het aantal wao´ers tegen het miljoen aan. Daarmee was Nederland volgens Wilders de ´dorpsgek van Europa´. Degenen die dat niet zagen waren wat hem betreft ´horende doof en ziende blind´. En hoewel het de VVD´er vaak veel te langzaam gaat, blijkt hij niet tegen de bierkaai te vechten. Inmiddels zijn de wao-regels een stuk strenger.

Wilders heeft zijn rechtse directe niet van een vreemde. Na banen bij de Ziekenfondsraad en de Sociale Verzekeringsraad werkte hij van 1990 tot 1998 als beleidsmedewerker voor de VVD-fractie. Daar maakte hij deel uit van het fameuze klasje jonge liberalen van toenmalig VVD-leider Frits Bolkestein. Met zijn grote voorbeeld brainstormde hij en leerde hij scherpe speeches schrijven.

Niet het overschot aan wao´ers of moslimextremisten lokte Wilders trouwens naar het Binnenhof, maar een hartgrondige afkeer van linkse politiek. In het dagblad Trouw schetste Wilders vorig jaar een rampscenario als ´links´ aan de macht zou komen. “Alles zou fout gaan. De staatsschuld zou torenhoog worden, de uitkeringen stijgen, asielzoekers zouden in paleizen worden gehuisvest en de overheid zou alom aanwezig zijn, nog net niet genoeg om te controleren of je je tanden drie keer hebt gepoetst.”

Vriend en vijand staan bij tijd en wijle perplex hoe Wilders met zijn uitaltingen als een olifant door allerlei porseleinkasten banjert. Het is deels strategie, zo geeft hij toe. “Wanneer je iets wilt bereiken, moet je uitdagen,” zei hij onlangs in Nieuwe Revu. “Anders krijg je in dit gezapige kikkerlandje geen aandacht. Altijd drie stappen verder gaan dan eigenlijk gewenst is, het is de enige manier om een discussie op gang te krijgen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s