Het rijk van Mbeki

Standaard

De economie groeit, het toerisme bloeit en het wereldkampioenschap voetbal in 2010 belooft Zuid-Afrika gouden bergen. De ‘regenboognatie’ van president Thabo Mbeki fungeert dan ook als land van melk en honing voor Afrikanen uit het hele continent – soms op de vlucht voor onderdrukking, meestal op zoek naar een beter gevulde maag. Toch ontaarden protesten in sloppenwijken steeds vaker in rellen en viert bij blank Zuid-Afrika cynisme hoogtij. Gaat het dan toch mis, dertien jaar na het einde van de apartheid?

Staatsomroep SABC stapte eind augustus uit het journalistieke forum Sanef, omdat alle andere leden in publicaties de minister van Volksgezondheid, die bietjes voorschrijft tegen aids, afschilderden als dievegge en alcoholica. “We kunnen niet stil blijven terwijl onze moeders en onze gekozen leiders worden uitgekleed, alleen omdat dit kranten verkoopt,” barste SABC-baas Dali Mpofu.

Mpofu hoort bij het machtskordon van Mbeki. De verdeel- en heersaanpak van deze ANC-top komt opvallend vaak een kleine elite ten goede, niet zelden lid van de Xhosa-stam van Mbeki (en Nelson Mandela). ‘Zwarte diamanten’ heten ze in Zuid-Afrika. Kom bij hen niet aan met verhalen over schrijnende werkloosheid, gierende criminaliteit en het verlammende aids-probleem. En laat beschuldigingen over corruptie, vriendjespolitiek en zelfverrijking al helemaal maar achterwege. Wie Mbeki en co met kritiek bestookt, ontbreekt het aan patriottisme, is een nep-Afrikaan en waarschijnlijk een aartsracist. Zwarte Zuid-Afrikanen met kritiek zijn nog erger: zij zijn kokosnoten die de revolutie verraden.

Blank Zuid-Afrika kan dankzij een aardig gevulde portemonnee de partijbonzen doorgaans negeren. Lekker naar de rugby, Castle biertje opentrekken en een afgeschermd leventje in de buitenwijk. Ook de welbespraakte zwarte criticaster, mits hij tegen een stootje kan, redt het wel. Zuid-Afrika is nog altijd het meest vrije land van het continent met misschien wel de beste Grondwet ter wereld. De katten in het nauw zijn de 4 miljoen Zuid-Afrikanen die in krotten wonen. Ze zijn er dol op voetbal, maar miljoenen Rand in het WK pompen? Nee, dan liever schoon drinkwater.

Het ANC regeert het land in een verbond met de communistische partij en vakbond Cosatu. Beide partners storen zich steeds vaker aan de arrogantie van de Mbeki-clan, die de arbeiders volgens hen links laat liggen. Communistenleider Blade Nzimande klaagde afgelopen week dat hij niet heeft meegevochten in de vrijheidsstrijd om nu drie mobiele telefoons te moeten kopen, omdat er altijd wel eentje wordt afgetapt door een staatsorgaan. De ‘paleispolitiek’ vol smerige spelletjes begint volgens hem op Zimbabwe te lijken. Cosatu veroordeelde de arrestatie van burgemeester Helen Zille van Kaapstad, de enige die serieus oppositie voert tegen het ANC. De politie wordt misbruikt voor politieke spelletjes, aldus de machtige bond. Zille zelf schreef vrijdag in haar nieuwsbrief dat ze vreest voor een totalitair Zuid-Afrika à la Animal Farm.

In december kiest het African National Congres de nieuwe leider, die in 2009 bijna zeker tot president gekroond zal worden. Mbeki stelt zich beschikbaar, hoewel volgens de Grondwet een derde termijn als president er niet in zit. Cosatu, de communisten en steeds meer ANC-afdelingen steunen Jacob Zuma: man van het volk en schrikbeeld voor veel blanken vanwege de seks- en corruptieschandalen rond zijn persoon. Maar misschien is de charismatische en flamboyante Zoeloe wel de enige die de arrogantie van Mbeki´s clan kan doorbreken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s