Daden in Darfoer

Standaard

Al vier jaar weet de wereld welke mensonterende ellende Darfoer teistert. In die tijd hebben politici hun afschuw uitgesproken, filmsterren campagne gevoerd en diplomaten hun kaken stijf gepraat. In diezelfde tijd kwamen 200.000 mensen om door het geweld. Ruim 2 miljoen burgers zijn gevlucht. Dat zijn vier volle Amsterdam ArenA’s met lijken en vijftig stadions met ontheemden.

Onderhandelingssucces tussen rebellen en regering is de enige duurzame oplossing, maar eerdere akkoorden zijn van beide kanten geschonden. De jongste praatsessie in Libië onder leiding van Verenigde Naties (VN) en Afrikaanse Unie (AU) werd een fiasco door het wegblijven van de voornaamste rebellenleiders. Hen moet duidelijk gemaakt worden dat ze de boot missen bij de wederopbouw als ze zich niet subiet naar de onderhandelingstafel spoeden.

President al-Bashir speelt nu de vermoorde onschuld. Hij kondigde een eenzijdig staakt-het-vuren aan en bezocht Libië met een forse delegatie. Westerse bemoeienis maakt het voor rebellen aantrekkelijker om te blijven vechten, klaagt hij. Zelfs als daar een kern van waarheid in zit, heeft al-Bashir geen enkel recht van spreken. Zijn bewind is grotendeels verantwoordelijk voor de massaslachting.

Vroeger leefden zwarte boeren en Arabische nomaden in harmonie, maar gebrek aan water en grazige weiden leidde tot spanning. Begin 2003 begonnen rebellengroepen regeringsdoelen aan te vallen; ze voelden zich als zwarte Afrikanen gediscrimineerd. Regeringsmilities sloegen hard terug en Arabische strijders trokken met paarden, kamelen en pick-ups Darfoer binnen en begonnen te plunderen, verkrachten en moorden – genocide volgens sommigen. De president deed niets om deze janjaweed te stoppen en steunde hen volgens getuigen zelfs.

Inmiddels is de chaos compleet. De rebellenbewegingen zijn uiteen gevallen in tientallen groepen die elkaar bevechten. Ook Arabische facties liggen overhoop. Darfoer is een wespennest waar de 7000 AU-vredessoldaten machteloos staan. Het is dan ook zaak dat VN en AU zo snel mogelijk de beloofde 26.000 militairen sturen met het mandaat de burgers van Darfoer te beschermen. Het is echter idioot dat ze strijders die burgers aanvallen vervolgens niet mogen ontwapenen.

Een té Westerse vredesmacht werkt niet in de moslimwereld en in Afrika, waar postkoloniale trauma’s diep zitten. Maar de wereld kan zich niet de wet laten voorschrijven door vertragingstactieken van al-Bashir die het vertikt om zijn eigen burgers te beschermen. Toestemming van Kartoem of niet, een stevige ‘hybride’ macht die voornamelijk uit Afrikanen en moslims bestaat is de enige juiste eerste stap vooruit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s