Lik op stuk

Standaard

Vrolijke beltonen klinken uit de broekzakken van negen mannen die roerloos op de snelwegafrit liggen. Nummer tien hangt met een rood gaatje in zijn hoofd over een autostuur. Nummer elf sprint door een maïsveld, maar ook hij wordt genadeloos neergemaaid. Alleen nummer twaalf overleeft zijn verwondingen. Pas nadat de politie een uur later bekend maakt dat een overval op een geldauto ten noorden van Pretoria onschadelijk is gemaakt, stoppen de telefoons met rinkelen.

Opgewekte bellers overspoelen de volgende ochtend de radiostations. Nederland zou moord en brand schreeuwen als de politie vanuit auto’s en helikopters een dozijn boeven zou doorzeven, Zuid-Afrika kraait victorie. Geen agenten op non-actief, geen parlementaire enquête, geen afgetreden minister. Opgetogen roemen de bellers de hinderlaag die de agenten legden. De kogels die het tuig fataal werden zijn dik verdiend – dit rapaille verdient geen medelijden, is de teneur.

December is feestmaand, niet in de laatste plaats voor criminelen die geldtransporten bestoken: vanwege kerstinkopen en zomervakantie zijn er meer bankbiljetten onderweg. De bendes voeren hun operaties doorgaans met militaire precisie uit: een geldauto wordt op volle snelheid klem gereden en kalashnikovs doen de rest. Dit keer was de politie getipt.

Geweld is de enige taal die deze lieden begrijpen, redeneert de overheid. Zo werden er vorige maand al eens drie overvallers doodgeschoten na een woeste achtervolging door het centrum van Pretoria – een filmscenario waardig volgens omstanders. De mislukte geldroof vond plaats op ‘mijn’ oprit naar de snelweg. Echt moeite had ik niet met de dood van de boeven. Dat zal ze leren, dacht ik – tot mijn eigen verbazing.

Ik heb daarom wel begrip voor de wraakzuchtigheid van bange Zuid-Afrikanen. Dagelijks vinden hier vijftig moorden plaats. Dit is een land met een recente geschiedenis van bloedig geweld en veel boeven hebben geen enkel probleem met het maken van slachtoffers in een poging de kloof tussen arm en rijk over te springen. Bovendien lijkt de harde aanpak succes te hebben, want het aantal geldroven daalde dit jaar.

Toch vraag je je af wie de mannen probeerde te bellen, terwijl hun nog warme lichamen op het asfalt lagen. Echtgenoten? Vrienden? Nee, de vreugde die veel Zuid-Afrikanen uiten na dit schietfestijn blijft vreemd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s