Afrikanen gek op hún held Obama

Standaard

Straten, cafés en talloze baby’s dragen al zijn naam. Rond de hut van zijn Keniaanse oma zwermen inmiddels meer camerateams dan kippen. Van Tripoli tot Kaapstad fluisteren Afrikanen vol ongeloof en trots over ‘hun’ Amerikaanse presidentkandidaat. Of ‘s werelds armste continent veel opschiet met Barack Obama in het Witte Huis is echter de vraag.

Keniaanse krantencommentatoren bedrukken dezer dagen dat de Obamamania op nogal wat misverstanden berust. Zo zijn Afrikanen gewend te stemmen op iemand uit eigen kring, die als Grote Leider vervolgens zijn bevolkingsgroep bevoordeelt. Zo werkt dat niet in de VS, waar de buitenlandse politiek gericht is op Irak, het Midden-Oosten en China – niet op Afrika. Of de vader van de president een Texaanse oliemiljonair of Keniaanse geitenhoeder was, is daarbij nauwelijks van belang.

Bovendien is Obama domweg geen Afrikaan. Hij groeide op in Hawaï, Indonesië en de VS en bezocht het land van zijn vader pas drie keer. Van een speciale voorliefde voor Afrika heeft hij nooit iets laten merken. De eerste toespraak na het verslaan van Hillary Clinton was tegenover een pro-Israël groep en niet in een zaal vol zwarte Amerikaanse fans, noteerde een Oegandese columnist. “Bereid je voor op een enorme teleurstelling,” hield hij zijn lezers voor.

Ook Obama’s stemgedrag doet Afrikaanse wenkbrauwen fronsen. Zo steunt hij nieuwe regels die subsidie bezorgen aan rijke Amerikaanse boeren en niets doen aan de oneerlijke concurrentiepositie van boeren in de Derde Wereld. Wat dat betreft zijn Afrikanen beter af met Republikeinen als John McCain en president George Bush, die tegen de nieuwe Farm Bill zijn.

Feitelijk lijkt Afrika meer gebaat bij een Republikein aan het roer. Zelfs degenen die de populaire Bill Clinton beschouwden als de ‘eerste zwarte president’ moeten toegeven dat Bush feitelijk meer voor het continent gedaan heeft. Die laatste benoemde bovendien een zwarte minister van Buitenlandse Zaken. Clinton presideerde over een militaire afgang in Somalië en deed niets tegen de Rwandese genocide.

Toch beginnen ook in Zuid-Afrika velen te glimmen als de naam Obama valt. Dat een (half)zwarte man de machtigste leider ter wereld kan worden, geeft zelfvertrouwen in een continent waar het koloniale trauma nog altijd de sociale verhoudingen grotendeels bepaalt. “Het feit dat nu blanken een zwarte man als hun kandidaat kunnen kiezen is een mentale revolutie in de VS,” zei de Senegalese president Abdoulaye Wade onlangs. De huidige Obamamania bewijst dat deze omwenteling zijn invloed op Afrika niet mist.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s