Radio Gaga

Standaard

Ten slotte barst de grote zaal van het theater in Bulawayo als toegift nogmaals uit in een bevrijdend We are the champions. Lege magen, lange rijen en de politieke misbaksels van alle dag zijn even vergeten in de tweede stad van Zimbabwe. De jongens van het Christelijke Broeders College (CBC) en de meisjes van de plaatselijke nonnenschool (Convent) voeren doorgaans klassieke voorstellingen op, maar afgelopen vrijdag stond een door leerlingen geschreven productie op de muziek van popgroep Queen geprogrammeerd.

Zodra een uniform gekleed koor meerstemmig All we hear is Radio Gaga zingt, is duidelijk dat de symboliek deze avond geen uitleg behoeft. In een land van propaganda, armoede en wanhoop begrijpt iedereen waar de musical over een naargeestig land waar rock & roll verboden is eigenlijk over gaat. It’s the terror of knowing what this world is about jankt de hoofdrolspeler in Under pressure. De rebellerende ‘bohemiens’ laten het er niet bij zitten en scanderen I want it all and I want it now.

Ondanks de serieuze ondertoon is de voorstelling vaak hilarisch en bovenal kwalitatief hoogstaand. Zingen en dansen zit in het Afrikaanse bloed – een handjevol blanke scholieren is slim een rol met minder soepele dansbewegingen toebedeeld. Dat een deel van de kinderen thuis alleen nog maïspap eet, terwijl meer fortuinlijke klasgenoten wekelijks buitenlandse valuta toegestuurd krijgen van pa en ma die in het buitenland werken, is op het podium niet te merken.

CBC en Convent waren altijd broedplaatsen van talent – zonder financiële drempel maar kwalitatief concurrerend met Engelse privéscholen. Veel docenten hebben de afgelopen jaren hun heil echter elders gezocht. Waarom werken in een land waar wekelijks uitbetaalde salarissen tekort schieten om eten te kopen, terwijl andere Engelstalige landen staan te springen om goede leerkrachten?

Het publiek is in meerderheid blank – het theater blijft een ontmoetingsplaats van de laatste der witte Mohikanen. Toch heeft Zimbabwe nooit echt blanke scholen gekend, zoals buurland Zuid-Afrika. De meeste hoogopgeleiden die Mugabe’s juk zijn ontvlucht zijn dan ook zwart. Als zowel zwarte ouders en blanke toehoorders opspringen om mee te schreeuwen met We will rock you is weer eens duidelijk dat in steden als Bulawayo een eensgezinde hoop op verandering leeft. En tijdens het lied van de champions droomt iedereen een paar minuten dat het al zover is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s