Dansen op een economisch lijk

Standaard

Snel rijk worden in Zimbabwe? Dat kan, ook als je geen deel uitmaakt van de corrupte kliek van dictator Robert Mugabe.

“Het leven is hier fantastisch! Je kan op één dag zo ontzettend veel geld verdienen.” Er volgt een uitgelaten monoloog over valutasmokkel, goudhandel, zwarte benzinemarkt en vluchtige onmoetingen met opdrachtgevers in louche hotels. En weer begint de jonge Indiër te pochen hoe rijk je kan worden in Zimbabwe. Beneveld door de alle bier laat hij de inhoud van zijn portemonnee zien. “Zimbabwaanse dollars héb ik niet eens. Alleen maar dollars en Zuid-Afrikaanse rand.” Terwijl de zelfbenoemde gastheer op de achtergrond roekeloos doorbabbelt over het illegaal exporteren van diamanten, schudt een paar barkrukken verderop een blanke dertiger zijn hoofd. “Wat je op school leert, is hier nutteloos,” bromt hij, nippend aan een cola-brandewijn. “Ik doe een studie economie op afstand aan een Zuid-Afrikaanse universiteit. Onze tekstboeken komen uit de VS, maar met de werkelijkheid hier in Harare heeft het niets te maken.” Ook hij importeert benzine en voedsel. “Sommigen doen zo 200 procent bovenop de aankoopprijs, de afzetters. Ik verkoop zelf voor een 35 procent hogere prijs.”

In een land waar de inflatie officieel 11 miljoen procent bedraagt, bijt lang niet iedereen op een houtje. Dat zijn niet alleen de trawanten van de bejaarde despoot Robert Mugabe, die elkaar jarenlang grond, boerderijen en andere wetteloze voordeeltjes hebben toegeschoven. Velen verrijken zich. Nog altijd houden sommige fabrieken en bedrijven het hoofd boven water. “We moeten de prijzen van onze producten twee of drie keer per dag bijstellen, maar sommige collega’s profiteren van de onduidelijke situatie en maken enorme winsten,” zegt een zakenman uit het oostelijke Mutare. Zwarte, blanke en Indische huisvrouwen die van oudsher tot de elite behoren en meestal dankzij hun echtgenoot over buitenlandse valuta beschikken, karren op en neer naar Zuid-Afrika en verkopen thuis de geïmporteerde goederen tegen woekerwinsten – in Zuid-Afrikaanse Rand. En dan zijn er de jonge honden, die rechtstreeks weggelopen lijken uit de Hollywood-film Blood Diamond. De acteurs van dienst profiteren optimaal van de onbegrijpelijke wirwar van officiële, parallelle en grijze economie, die ook de meeste Zimbabwanen zelf niet meer doorgronden. Het zijn stuk voor stuk telgen uit welgestelde families die strenge hebben privéscholen doorlopen. Ze vormen een gilde van handige sjacheraars, die het hypercorrupte land met zichtbaar plezier bespelen.

Wie zijn klanten zijn, wil de 21-jarige Indiër niet zeggen. Zijn familie weet niet anders dan dat hij voor een studie in het buitenland spaart. “Denk maar niet dat ik ga studeren. Dit is veel te leuk.” Als hij gepakt wordt met zijn illegale handel, draait hij voor jaren de bak in. Op samenzweerderige toon: “Daarom moet je altijd stapels Joe Es hebben om eventuele politieagenten op andere gedachten te brengen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s