Gastvrouw

Standaard

Dat haar vorige echtgenoot een semibekende Amerikaanse entertainer was, vertelt ze niet. En ook niet dat hij in 1999 werd doodgestoken tijdens een roofoverval, waarbij zij zelf de dans ontsprong. Ook staat Thea van Mastrigt niet lang stil bij haar populariteit in politieke, diplomatieke én koninklijke kringen. Vanuit een hoekje in het restaurant van haar koloniale hotel houdt ze liever de klandizie in de gaten. Want dat moet, als je de belangrijkste gastvrouw in het hele land bent.

Lancers’ Inn is het sociale nest van de kleine elite in het straatarme bergstaatje Lesotho, aan alle kanten door Zuid-Afrika ingeklemd. Koning Letsie III komt er regelmatig op de koffie en Westerlingen van divers pluimage circelen rond moederkloek Van Mastrigt. “Die politici hier zijn een aanfluiting,” fulmineert het Zweedse hoofd van de lokale EU-missie. Hij ziet niet in waarom ministers zo laks reageren op projecten voor hun eigen bestwil . Terwijl Van Mastrigt bezorgd naar zijn zwakke knie informeert, trekt de Scandinaviër van leer. “Ik heb in zeven Afrikaanse landen gewerkt, maar zo waardeloos en corrupt als hier zijn ze nergens!”

Van Mastrigt glimlacht. Als iemand weet hoe de Basotho in elkaar zitten, is zij het wel. Het leverde haar een bijbaantje als Nederlandse consul op. Eind jaren 60 kwam de Hollandse naar het Lesotho, waar de economie destijds dreef op casino’s en gokhallen die in Zuid-Afrika tijdens de apartheid taboe waren. In 1970 nam ze Lancers’ Inn over en in de jaren 80 en 90 runde ze het hotel met wijlen Val Pringle, die liedjes schreef voor Harry Belafonte en in tv-series en films acteerde.

De gokeconomie is vergane glorie en inmiddels krijgt ook de lokale textielindustrie harde klappen. Het ‘Afrikaanse Zwitserland’ heeft één onderontwikkeld skioord – de bergen zijn toch vooral het terrein van schapen- en geitenhoeders die bittere winterse kou gewikkeld in dierenvellen doorstaan.

Een manager van Philips, dat een spaarlampenfabriek in het land bouwt, bestelt nog een drankje en schept op over zijn broedmachine voor kippeneieren. “Die kippen ga ik in bergdorpen verspreiden.” Zijn Nederlandse vrouw koopt spinnewielen op en wil arme vrouwen leren dat je een trui voor veel meer geld kan verkopen dan onbewerkte wol. Van Mastrigt ziet het aan vanuit haar hoekje. Totdat de wat sloom ogende Basotho-obers steken laten vallen. Dan spoedt ze naar de keuken en neemt subiet het commando over.

Advertenties

Eén reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s