‘Hier in Zuid-Afrika ligt mijn hart’

Standaard

Na wereldwijde omzwervingen in de hotelwereld is Maarten van den Nieuwenhuijsen nu directeur Zuidelijk Afrika voor de Rezidor Hotel Groep. “Wij zijn op weg de grootste in Afrika te worden.”

Wat verder Ter Tafel Komt

Maarten van den Nieuwenhuijsen
directeur Zuidelijk Afrika, Rezidor Hotel Groep

Ik ben een nieuwe hobby begonnen. Ik vlieg!”, onderbreekt Maarten van den Nieuwenhuijsen (44) abrupt het gesprek over de expansie van de Rezidor Hotel Groep, de moeizame start in Johannesburg en het wereldkampioenschap voetbal dat volgend jaar in Zuid-Afrika plaatsvindt. “Toen ik jong was wilde ik al piloot worden. Het is een fantastische ervaring om zelf een vliegtuig te besturen.”

De eerste vliegles kreeg de hotelier vorig jaar cadeau van zijn vrouw Annette. “Misschien is het een kleine midlifecrisis”, lacht Van den Nieuwenhuijsen verlegen. Enthousiaster: “Het is écht iets om in Zuid-Afrika te doen: qua weer, qua afstanden en qua kosten.” Met alleen middelbare hotelschool op zak werkte Van den Nieuwenhuijsen zich op. Zijn drang naar buitenlands avontuur is ontembaar, maar een waaghals is hij niet. “Ik had al lang solo mogen vliegen, maar…..” Een berustende zucht. “Binnenkort gaat het wel gebeuren.”

Eerlijkheid en voorzichtigheid typeren zijn uitspraken – kwaliteiten die ook zijn opmars in de hotelwereld verklaren. Als regiodirecteur voor Zuidelijk Afrika heeft de geboren Voorburger vier hotels onder zijn hoede en dat worden er rap meer. Het van oorsprong Scandinavische Rezidor – het hoofdkwartier staat nu in Brussel en het Amerikaanse Carlson heeft een flinke vinger in de pap – heeft zijn oog laten vallen op ’s wereld armste continent. De lijst van geplande openingen is duizelingwekkend. “Wij zijn hard op weg om de grootste internationale hoteloperator
in Afrika te worden.”

Locatie van het gesprek is restaurant Vivace in het Radisson Blu Hotel in Sandton, hét zakencentrum van Johannesburg – “én van heel Afrika ten zuiden van de Sahara”. Alles is Italiaans: van het uit Toscane geïmporteerde San Pellegrino-mineraalwater tot het eten zelf.

Druk is het niet in de lobby en het restaurant. Aanvankelijk was het ploeteren, erkent Van den Nieuwenhuijsen. “We hadden een moeilijke start vorig jaar december. Dan is het hier zomervakantie en tegelijkertijd drong de internationale crisis door in Zuid-Afrika. Het hotel bevindt zich in de opstartfase, maar na de eerste drie maanden zagen we gestaag verbetering.” Van den Nieuwenhuijsen wijst door het raam van de dertiende etage naar een bouwplaats. “Kijk, daar wordt nog een Radisson Blu gebouwd en verderop komt een Park Inn – juni volgend jaar hebben we hier 760 bedden en zijn we de grootste internationale speler in Sandton.”

Naast Radisson Blu en Park Inn exploiteert Rezidor de merken Regent, Country Inns & Suites en het modieuze Missoni. “Twee jaar geleden is besloten dat we dit continent gaan veroveren.” Van den Nieuwenhuijsen verwacht dat Johannesburg uiteindelijk zeven Rezidor-hotels telt en ook de portefeuille in Kaapstad groeit. Bovendien wordt in booming hoofdsteden als Maputo en Lusaka gebouwd. Luanda – hoofdstad van Angola – staat op de rol voor 2012. Elders in Afrika gaan hotels open in Nigeria, Kenia, Congo, Libië en zelfs Mali. En dat terwijl het slecht loopt in Sandton? Van den Nieuwenhuijsen lacht. “Nou, we maken hier natuurlijk wel winst.”

Gelukkig komt het WK voetbal dichtbij. “Wij verwachten natuurlijk veel van 2010. Dit toernooi is een goed visitekaartje voor Zuid-Afrika. Sommigen zeggen dat er te weinig kamers zullen zijn, maar niemand komt zonder eerst accommodatie te regelen. Op veiligheidsvraagstukken is men goed voorbereid. Natuurlijk trekken dit soort sportevenementen meer zakkenrollers en tasjesdieven, maar dat is overal ter wereld zo.”

Waar een kamer in Sandton normaal 2.800 rand (250 euro) kost, wordt dat tijdens het voetbaltoernooi 4.300 rand (400 euro). Sponsoren en media betalen blijkbaar grif, want het hotel is vol tijdens het WK. Het Nederlands elftal zit op steenworp afstand in het Hilton, maar Van den Nieuwenhuijsen treurt niet echt om de afwezigheid van teams. “Als een team na de eerste ronde wordt uitgeschakeld, verdwijnt hun hele entourage.”

Hoewel Van den Nieuwenhuijsen nu zou doorstuderen aan een hogere hotelschool – “Je moet meer afweten van e-commerce, strategisch management en leiderschap.” – klinkt zijn carrière als een sprookje. ”Ik ben op het strand in Scheveningen begonnen toen ik veertien jaar was. Mijn moeder wist niet wat ze de hele zomer met mij aanmoest en vroeg bij strandtent Hennie en Martin of ik daar kon werken. Ik deed alles: stoelen klaarzetten, bedienen. Op de fiets naar het werk toe, mooi was dat. Ik heb het met veel plezier gedaan.”

Zijn ouders bestierden de fameuze kledingzaak Het Jagershuis, waar Hagenaars van stand bijna een eeuw lang klassieke mode, jacht-, en rijkleding kochten. “Ga alsjeblieft wat anders doen, zei mijn vader, want het runnen van een eigen zaak viel hem zwaar.” Dus ging zoon Maarten aan de slag bij het Smulplein van de V&D en later bij sterrenrestaurant Villa Rozenrust in Leidschendam.

Via een stage werkte Van den Nieuwenhuijsen drie jaar bij het InterContinental Hotel in Luxemburg. Daarna volgden steeds hogere functies in Keulen, Düsseldorf en Dubai. “Vervolgens kwam ik bij het Radisson in Amsterdam. Ik was toen tien jaar weg uit Nederland.” Na Berlijn en Peking belandde de hotelier in de Saoedi-Arabische hoofdstad Riaad. “Dat was tijdens de Tweede Golfoorlog. Er vonden regelmatig bomaanslagen op westerse compounds plaats. Het was een moeilijke tijd, maar we hebben erg goede vrienden aan die tijd overgehouden.” Toen het te gevaarlijk werd was het tijd voor een nieuw avontuur. “Ik ben vertrokken naar Kaapstad, een prachtig hotel aan de kust. Hier in Zuid-Afrika ligt mijn hart. De mensen zijn warm en hebben een echte glimlach. Er is zoveel diversiteit: vier seizoenen, walvissen, zon en bush.”

En er zijn uitdagingen. “Mensen zien hun werk in de hotellerie als een baan en niet als een carrière”, vindt Van den Nieuwenhuijsen. Ook de bedizening in Vivace is volgens hem nog te ongeïnspireerd. “De mensen komen uit een township en moeten hier een vijfgangenmenu serveren. Het is aan ons om hen op te leiden.” Van den Nieuwenhuijsen wijst op zijn Yes I Can!-speld. “Je hoeft echt niet op alles ‘ja’ te zeggen. Maar als een dame met nat haar naar de receptie van het hotel komt omdat de haardroger kapot is, kun je geld teruggeven. Je kunt ook zeggen: ik rijd u even naar de kapper om de hoek. Die houding probeer ik mensen aan te leren.”

Hoe gaat u om met cultuurverschillen?
“Leiderschap is het belangrijkst. Het werkt ontzettend destructief als het personeel niet positief over de zaak denkt. Je moet een goede gastheer zijn en het commerciële management onder de knie hebben, maar uiteindelijk moet je een leider zijn. Dat kan niet iedereen, je moet het hebben.”

Welke problemen zijn typisch Zuid-Afrikaans?
“Vanwege de apartheid hebben we hier Black Empowerment (bedoeld om door middel van ondermeer aanname-, en inkoopbeleid en training de achtergestelde positie van de zwarte meerderheid recht te zetten, red.). Dat is een leuke uitdaging.”

Werken gelijke kansen voor iedereen niet beter?
Voorzichtig: “Ik denk dat het noodzakelijk is om de balans te herstellen, op den duur moet het dan mogelijk zijn om Black Empowerment af te schaffen.”

Johannesburg, dat is toch een crimineel nest?
“Iedereen is negatief over Johannesburg, maar ik vind dat volledig ongegrond. Natuurlijk is er criminaliteit. Je moet voorzorgsmaatregelen nemen, maar voor de rest is het hier fantastisch. Er is zoveel te doen! In Zuid-Afrika wordt het geld in Johannesburg verdiend en in Kaapstad uitgegeven. Daarom is dit toch meer mijn stad – Kaapstad blijft een heel mooie vakantiebestemming.”

Is dit weer een tussenstop?
“Nee, ik ga voorlopig druk aan de slag nu er zoveel hotels bijkomen. Het succesvol openen van meer hotels in Zuidelijk Afrika is een intensief en moeilijk karwei. Qua inkoop, accounting en personeelszaken zijn er ontzettend veel schaalvoordelen te behalen, zeker als we hier straks drie hotels binnen 500 meter hebben. Ik geniet erg van werken in het buitenland en ik vind het belangrijk dat onze kinderen in een internationale omgeving opgroeien.”

Internationaler dan u wordt lastig.
Lachend: “De wereld wordt steeds kleiner.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s