Bavianen

Standaard

De gesprekken tussen Nederlanders die in het buitenland naar de opera gaan zeggen veel over het land waarin ze wonen. De parkeerproblemen van Parijs, de kosten van een kindermeid in New York en mooie bestemmingen voor een weekendtrip rond Sydney. Allemaal keurige, burgerlijke onderwerpen om tijdens een glaasje wijn een boom over op te zetten. In Gaborone gaat het over bavianen.

Gaborone is de hoofdstad van Botswana, een dun bevolkt land in het zuiden van Afrika en één van de minst waarschijnlijke locaties voor een operahuis. Maar wie de stad aan de zuidkant uitrijdt en een route door de wildernis volgt, staat plots voor het No1 Ladies Opera House. De omgebouwde garage is het geesteskind van de Britse schrijver Alexander McCall Smith, bekend van zijn detectivereeks over een vrouwelijke speurneus in Botswana – in het Nederlands vertaald als ‘Het beste dames detectivebureau’.

En waar het theater tot voor kort het toneel was voor kleine concerten, lezingen en marktjes werd er deze maand voor het eerst een heuse opera opgevoerd. Het door McCall Smith geschreven libretto van The Okavango MacBeth is een hilarisch verhaal over een troep bavianen, die door de rest van de dierenwereld wordt verbannen en door een stel wijsneuzerige primatologen in de gaten wordt gehouden. Lady MacBeth haalt MacBeth over om de leider van de troep te vermoorden, maar de snode vrouwtjesbaviaan wordt uiteindelijk zelf door een luipaard opgepeuzeld.

Wie wil er nog naar de professionele opera in Parijs, New York of Sydney als je naar een voorstelling kunt van lokale sterren als Tshenolo Segokgo (Lady MacBeth) en Gape Motswaledi (primatoloog)? Ik niet! Aan de hand van pianist David Slater brenkt het ensemble van twaalf ‘Batswana’ amateurzangers een geïnspireerde muzikale opvoering – met als bonus een dieper inzicht in de wereld van de bavianen.

„Ik haat bavianen,” zegt een Nederlandse commercieel tekstschrijfster na afloop van de show. „Ik had ze onlangs nog op de keukentafel en dan zijn ze met geen mogelijkheid weg te krijgen,” valt een verpleegster haar bij. „Binnenkort zitten ze allemaal bij ons in de tuin als er weer fruit aan de bomen zit,” klaagt een ander. Een honderdtal mensen vormt de Nederlandse gemeenschap in Gaborone – niemand zegt de drukte en de files van hun geboorteland te missen. „Dan zeuren we liever over bavianen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s