Oranjecamping in Paarl

Standaard

Geld verdient hij er niet mee, maar volgens organisator Jokko de Wit is de Oranjecamping in Zuid-Afrika toch een doorslaggevend succes geworden. „Ik ben extreem tevreden. De doemscenario’s zijn niet uitgekomen: geen berovingen, moorden, terreuraanslagen of dingen waar we niet op voorbereid waren.”

Inmiddels is de Oranjecamping, na een tocht van 3000 kilometer, neergestreken in wijndorp Paarl, waar zo’n vijfhonderd Nederlanders overnachten en vanavond de wedstrijd tegen Kameroen in Kaapstad bijwonen. Gisteren liep de camping uit voor een lokaal voetbalproject van het Nederlandse initiatief ‘Stars in their eyes’. „Kijk,” wijst De Wit. „Daar zit een Nederlandse vrouw te praten met lokale kinderen. Op dat soort dingen hadden we gehoopt, want zo krijgen mensen in de townships ook iets van het WK mee.”

„Het enige dat we missen op de camping zijn de nieuwtjes rond het WK. We zien weinig kranten, dus de wedstrijd begint pas op de dag zelf te leven”, heeft Hester van Bergeijk (30) uit het Brabantse Andel gemerkt. Net als haar man Bertil (32) is ze echter razend enthousiast over de ervaringen in Zuid-Afrika. „Als je ‘s ochtends van de camping het land in rijdt, dan besef je pas weer hoe bijzonder het is – dat zijn echt kippenvelmomenten.”

Reisvrienden René Kerkhofs en Ron Beekmans (beide 25) uit Boekel kijken ook hun ogen uit. „De mensen zijn zo ontzettend gastvrij. De schrik voor onveiligheid is echt aangepraat”, vindt Kerkhofs. Het viertal zat dinsdagavond nog tot laat in de kroeg in Paarl biertjes te drinken met de lokale bevolking. „Ze begonnen meteen ‘Hup Holland Hup’ te zingen”, grinnikt Bertil van Bergeijk.

De buurcamper is van Hans van Vugt (63) uit Driebergen en zijn vrouw. Hij is inmiddels voor de vijfde keer in Zuid-Afrika. „Voor het eerst was ik hier in 1998. Je ziet echt verbetering, vooral qua wegen maar ook qua huisvesting.” Van Vugt heeft als voormalig slijter wat met de Kaapse wijnen. „Zelfs tijdens de Apartheid verkocht ik ze vanuit het magazijn.”

Net als zijn vier jongere buren had Van Vugt moeite met de koude douches op de camping in Pretoria, maar klagen doet niemand op de Oranjecamping. „Er waren inderdaad twee minpuntjes”, geeft De Wit toe. „De elektriciteit in Pretoria deed het niet en een aantal campers ging kapot.”

Na de wedstrijd tegen Kameroen is het afgelopen met de Oranjecamping, maar De Wit droomt al weer van nieuwe avonturen, ondanks het feit dat de Zuid-Afrikaanse camping in de rode cijfers dreigt uit te komen. „We zijn er bij in Brazilië en dan hopelijk in 2018 in Nederland en België.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s