Ondertussen in Afrika…

Standaard

In komkommertijden is er altijd Afrika, doorgaans goed voor onthullingen over machinaties van dictatoren, krantenkoppen over bloedige geweldsuitbarstingen en reportages over onbeschaamde corruptie. Volgers van ’s wereld armste continent maken zich nu zorgen. Met de internationale aandacht van media, politici en diplomaten volledig op Japan en het Midden-Oosten gericht, komen de ergste Afrikaanse schurken met nog meer streken weg dan gewoonlijk.

Schrijnendste geval is Ivoorkust, waar ‘president’ Laurent Gbagbo na zijn verkiezingsnederlaag domweg weigert plaats te maken. De eigenlijke winnaar, Alassane Ouattara, wordt gesteund door de VN, Afrikaanse Unie (AU) én een rebellenmacht die het islamitische noorden van het cacaoland beheerst. Tienduizenden ontvluchten het groeiende geweld en internationale economische boycots maken op korte termijn vooral het leven van gewone mensen zuur, vóórdat Gbagbo zelf in de problemen komt. Een (hervatting van de) burgeroorlog lijkt waarschijnlijk.

In Zimbabwe laat de omstreden despoot Robert Mugabe steeds vaker partijgenoten van aartsrivaal én coalitiegenoot Morgan Tsvangirai arresteren. Volgens betrouwbare bronnen heeft Mugabe’s Zanu-PF partij inmiddels grootscheepse terreur- en intimidatiecampagnes voorbereid en stuurt het aan op snelle ‘verkiezingen’, zodat de bejaarde dictator en zijn militaire vriendjes de macht volledig naar zich toe kunnen trekken voordat bemiddelende buurlanden doorhebben wat er gaande is.

Nadat het vrijheidsreferendum in Zuid-Soedan, dat 9 juli onafhankelijk wordt, niet op de door sommigen voorspelde genocide uitliep, verslapte de interesse. Onlangs vielen er honderden doden bij gevechten tussen het leger van Zuid-Soedan en rebellen die volgens het zuiden door Karthoem zijn bewapend. ‘Darfoer’ blijft ook onopgelost Soedan zelf wordt nog steeds strak geleid door Omar Basjir, hoewel het Internationale Strafhof (ICC) in Den Haag hem wil berechten wegens genocide.

Afrikaanse landen hebben zich tegen de Basjir-zaak gekeerd en de AU heeft zelfs gevraagd om uitstel van de ICC-zaak tegen zes Keniaanse topmannen – waaronder twee presidentsaspiranten – die verantwoordelijk zouden zijn voor het bloed bad dat het safariland beheerste na de verkiezingen van eind 2007. Hoewel veel Afrikaanse landen het ICC aanvankelijk steunden is er weinig sympathie over omdat er tot dusver alleen Afrikanen zijn aangeklaagd.

Ondertussen claimt Senegal een staatsgreep verijdeld te hebben, krijgen onderdanen van de koning van Swaziland genoeg van hun maagdenverslindende leider en had Congo de komkommerkrant kunnen halen door het verbod op oliewinning in het territorium van de zeldzame berggorilla’s. Terug naar het Midden-Oosten.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.