Koningsdrama

Standaard

Nerveuze tijden voor de middeleeuwse koning Mswati III. Waar zijn vader ruim 60 jaar de scepter zwaaide over het straatarme Swaziland, beginnen zijn onderdanen al na 25 jaar brutaal aan zijn stoelpoten te zagen. Gelukkig heeft de politie de leiders van de oproerkraaiers zowat allemaal in de bajes gegooid. En traangas heeft voorlopig de demonstraties – op de 38e verjaardag van het verbod op politieke partijen – in de kiem gesmoord.

De steenrijke koning, nog steeds slechts 43 jaar oud, geldt als één van de laatste absolute monarchen ter wereld. Hij heeft inmiddels veertien echtgenotes, van wie hij er een aantal schaakte tijdens de rietdans die de jonge maagden van het land ieder jaar dansen ter ere van de moeder van de koning (vooral bekend onder haar eretitel ‘De Grote Vrouwtjesolifant’). Het tijdschrift Forbes schatte in 2009 dat Mswati III op een rijkdom van zeker 100 miljoen dollar, maar hij heeft ook als enige de beschikking over een miljardenfonds dat zijn vader Sobhuza II naliet.

Nadat de regering van de koning aankondigde de salarissen van leraren en andere ambtenaren flink naar beneden te moeten bijstellen vanwege begrotingsproblemen waren de rapen gaar. Zeker toen ook activisten in de Zuid-Afrikaanse metropool Johannesburg zich ermee gingen bemoeien. Een protestbeweging werd geboren, waarbij salariseisen en de roep om democratie hand in hand gingen. Na wat routineuze intimidatie kropen de meeste demonstranten de afgelopen week echter weer in hun schulp.

De inwoners van Swaziland, dat ingeklemd ligt tussen Zuid-Afrika en Mozambique, hebben reden genoeg om Mswati III ter verantwoording te roepen. Bijna iedereen in het de natie van 1,4 miljoen inwoners is arm, 40 procent is werkloos en 70 procent moet rondkomen van minder dan 1 dollar per dag. De levensverwachting is niet hoger dan 50 en meer dan 25 procent van de bevolking is besmet met hiv, meer dan waar dan ook ter wereld.

Swaziland heeft geen grote groepen mondige burgers, zoals in Egypte. Van demonstraties valt daarom uiteindelijk weinig heil te verwachten. De echte sleutel ligt bij Jacob Zuma, de president van Zuid-Afrika – waarvan de Swazi’s feitelijk afhankelijk zijn. Zuid-Afrikaanse vakbonden en de jeugdliga van de ANC steunen de oproer in de Swazi-steden Mbabane en Manzini al, maar Zuma zwijgt vooralsnog in zowel Zulu als (het verwante) Swati.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.