Wisselgeld

Standaard

De tijd dat schoolgeld in koeien en geiten werd betaald is voorbij, maar de gekkigheid van de alledaagse economie van Zimbabwe duurt nog voort. Sinds de eenheidsregering van de omstreden despoot Robert Mugabe en zijn aartsrivaal Morgan Tsvangirai de lokale munt afschafte, doen de Amerikaanse dollar en – in mindere mate – de Zuid-Afrikaanse rand dienst als betaalmiddel. Grootste praktische probleem? Gebrek aan wisselgeld.

De eenvoudigste oplossing is natuurlijk het gebruik van netjes afgeronde bedragen. Zo kosten alle nieuwe tolpoorten rond steden als Harare, Bulawayo en Mutare precies 1 dollar, doorgaans betaald in vuile, verfrommelde biljetten die alleen nog door tol-inners worden geaccepteerd. En ook schoolgeld, voor de weinigen die zich privéscholen kunnen veroorloven, wordt betaald in hele dollars, want het gaat op grote bedragen. Wie bij de supermarkt de uit Zuid-Afrika geïmporteerde boodschappen wil afrekenen, komt echter zelden op een rond bedrag uit.

De eerste oplossing die de kassadame of -meneer gewoonlijk suggereert is de aanschaf van pakken kaarsen, lucifers, kauwgom, snoepjes of een stuk fruit om tot een heel bedrag te komen. Weigert de klant om een product te kopen dat niet op het boodschappenlijstje staat, dan moet er een tegoedbonnetje worden uitgeschreven voor een paar dollarcent. Die zogenaamde IOU’s (van ‘I owe you’) zijn alleen in diezelfde winkel te gebruiken.

Terwijl Mugabe zo nu en dan zinspeelt op een herintroductie van de eigen munt, wat volgens economen desastreus zou uitpakken, probeert minister Tendai Biti van Financiën de geldeconomie verder te normaliseren. De partijgenoot van Tsvangirai is inmiddels in gesprek met de financiële autoriteiten in de Verenigde Staten om Amerikaanse munten aan de Zimbabwaanse centrale bank te verkopen, zodat er nog voor het einde van dit jaar wisselgeld kan worden geïntroduceerd.

De Zimbabwaanse dollar werd in 2009 afgeschaft nadat hyperinflatie de munt waardeloos had gemaakt en inwoners die pensioenen hadden opgebouwd hun toekomst hadden zien verdampen. Op het hoogtepunt van de economische crisis verdubbelde de prijs van producten dagelijks. Sinds Mugabe en Tsvangirai onder druk van buurlanden tot elkaar veroordeeld werden, is de rust ietwat weergekeerd en de 87-jarige president heeft zelfs knarsetandend een vrijere media moeten toestaan. Dat is ook wisselgeld… voor het aan de macht blijven na gestolen verkiezingen.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.