Stille honger

Standaard

Terwijl Somalië, Ethiopië en Kenia met westers geld en internationale hulporganisaties proberen te voorkomen dat ondervoede inwoners aan hongersnood bezwijken, blijft het stil in buurland Eritrea. Geen hulpverlener deelt er voedsel uit, er vluchten geen graatmagere ontheemden over de grens en de overheid weet zelfs te melden dat er van honger helemaal geen sprake. De schrijnende werkelijkheid ligt anders.

Pers, waarnemers of hulpclubs komen de pariastaat in de Hoorn van Afrika niet in en kunnen de vermoedens dat het Noord Korea-achtige regime een hongersnood verbergt dus niet toetsen. President Isaias Afewerki heeft geen behoefte aan pottenkijkers, want Eritreërs kunnen voor zichzelf zorg, zegt hij trots. Wie dat niet met hem eens is en toch de grens met Ethiopië over wil vluchten, wordt zonder pardon door grenswachten neergeschoten.

Eritrea werd in 1993 onafhankelijk van Ethiopië. De twee landen vochten een felle grensoorlog uit in 1998. Afewerki heeft zich sindsdien steeds verder geïsoleerd en het maskeren van een hongersnood is volgens de VN slechts het topje van de ijsberg van misdaden van dit regime. Zo zou de regering zich schuldig maken aan (mensen)smokkel en het witwassen van geld. Bovendien zou Eritrea regelmatig wapens en geld leveren aan oppositiebewegingen in buurlanden, waaronder de Somalische moslimextremisten al-Shabab.

Afewerki ontkent de beschuldigingen stuk voor stuk en verraste deze week met een bezoek aan de Oegandese hoofdstad Kampala voor gesprekken met zijn collega Yoweri Museveni. Er was voldoende gespreksstof: Oegandese soldaten vechten namens de Afrikaanse Unie vrijwel dagelijks met al-Shabab in Somalië en Eritrea is dan ook zeer impopulair in Oeganda. Er gelden momenteel een wapenembargo en persoonlijke restricties voor Eritrese politici en sommige Afrikaanse landen, waaronder aartsvijand Ethiopië, willen die sancties uitbreiden.

Dat kan zelfs het eigenwijze Eritrea zich niet veroorloven, zeker nu het steeds duidelijker wordt dat er enorme schatten in de bodem verstopt liggen. Een Canadees en een Australisch bedrijf zijn inmiddels al aan het graven naar goud, koper en zink en Afewerki lijkt zich plots te beseffen dat die rijkdommen ook ergens verkocht moet worden. En voor handel heb je vrienden nodig. Waar in veel Afrikaanse landen de vondst van grondstoffen een vloek is gebleken, leidt de goudkoorts in Eritrea op termijn hopelijk tot meer openheid. En minder scherpschietende grenswachten.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.