Verkeersinfarct

Standaard

Bij de eerste opstopping is het nog fascinerend. Inderdaad, het verkeer in Nairobi staat om de haverklap muurvast. Zodra de file onstaat, veranderen de toch al onduidelijke rijlanen in een wirwar van links en rechts invoegende forensen en gebutste matatu’s, de taxibusjes die ook hier de schrik van de weg zijn. Het is ginnegappen geblazen als de uitstekend functionerende verkeerslichten rond de beruchte rotondes in de Keniaanse hoofdstad consequent worden genegeerd – de autoritair zwaaiende verkeersagenten krijgen (iets) meer gevolg. En als de diender bij de Friendly Police Check niet terugzwaait, liggen de Nederlanders dubbel.

De afschuwelijke stadsfiles van Nairobi zijn niet uniek. Van Accra tot Luanda slibben de verkeersaderen elke werkdag dicht. De koloniale infrastructuur voldoet niet meer voor groeiende economieën en populaties. Chinese wegenprojecten moeten verlichting brengen, maar in Nairobi duurt het nog wel even voordat de ringweg (naar verluidt een melkkoe voor corrupte politici) klaar is. Tot die tijd spinnen straatverkopers garen bij de langskruipende processie blik op wielen. En tot die tijd zijn billboards niet oubollig, maar juist heel effectieve manier van adverteren.

Wie zonder al te veel baggage reist, kiest daarom vaak voor de motortaxi, het niet minder roekeloze eenpersoonsequivalent van de matatu. In Oost-Afrika heten die tweewielers boda boda en in landen als Oeganda is er niet eens een helmplicht. Die is er wel voor de okada’s in Nigeria, vernoemd naar een luchtvaartmaatschappij die inmiddels op de fles is en bekend stond als een snelle maar oncomfortabele manier van reizen. Veel veiliger is het niet, want de meeste motorrijders wanen zich slalomkampioen Alberto Tomba.

Maar dan ligt er een lijk op de weg en worden we heel stil. Het chaotische verkeer in Afrikaanse stedelijke gebieden is geen grap. Niemand die de statistieken kent kan met droge ogen beweren dat de files het grootste probleem zijn in de straten van Nairobi,. Elke dag komen er in de stad officieel 40 mensen om het leven bij ongelukken, al is dat getal in werkelijkheid waarschijnlijk nog hoger. Politieagenten met een persoonlijk belang in matatu’s schijnen de ongelukken vaak uit de boeken te houden. Vooral ‘s nachts en in de vroege ochtend is het asfalt een slagveld. Zolang er een gevaarlijke mix van dronken, onbesuisde en ongekwalificeerde wegpiraten rondjakkert, mogen ze die ringweg van mij laten zitten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s