Terreur

Standaard

Minutenlang zigzagt de goed doorvoede herdershond tussen onze koffers en handbagage op de stoep voor de vertrekhal van de internationale luchthaven van Entebbe. Enkele meters verderop kijken wij toe hoe de Oegandese politieman zijn snuffeldier aanspoort om nog een extra rondje langs de bepakkingen te doen. Zelfs de meest ervaren reizigers onder ons kijken hun ogen uit. Uiteindelijk kijkt het donzige beest zijn baasje aan met een veelzeggende, enigszins teleurgestelde blik. Geen bommen, geen drugs. We kunnen gaan.

Er is iets veranderd in Oost-Afrika, een nieuwe angst. Politici van hoog tot zeer middelmatig allooi zijn al decennialang gewend om in gepantserde colonnes met blauwe zwaailichten rond te racen, maar de laatste jaren is de beveiliging van ’gevoelige’ doelen in Oeganda en Kenia flink opgeschroefd. Het grootste verschil is echter dat ook de gewone mensen zich tegenwoordig druk maken over de veiligheidssituatie. De terreur van al-Shabab werpt zijn schaduw ver over de grens.

Terwijl de Somalische moslimextremisten in eigen land steeds meer terrein verliezen tegen door het Westen gesteunde soldaten uit Burundi, Oeganda, Kenia en Ethiopië, loopt buiten de Hoorn van Afrika de spanning op. Sinds al-Shabab tijdens het WK voetbal voor het eerst een bloedige bomaanslag pleegde in de Oegandese hoofdstad Kampala, richten de jihadisten hun vizier steeds vaker op buitenlandse doelwitten.

De gevolgen zijn groot. Als presidentsvrouw Janet Museveni een toespraakje komt geven in het Sheraton Hotel in Kampala, wordt de beveiliging ruim vierentwintig uur tevoren al aangescherpt. Om in een zaal te kunnen komen met de echtgenote van het staatshoofd moeten tot driemaal toe tassen worden gescand, zakken worden leeggehaald en lichamen worden gefouilleerd. Een paar dagen later is er voor een campagnebijeenkomst van de Keniaanse ministerpresident Raila Odinga slechts één controlepost in het Crown Plaza, maar het is juist in Nairobi dat al-Shabab in ieder gesprek opduikt.

Sinds Keniaanse troepen vorig jaar een offensief tegen de extremisten begonnen, zijn er al diverse bomaanslagen gepleegd in Nairobi en havenstad Mombasa. Nerveuze Kenianen weten dat er maar één bloedige aanslag op een groep buitenlandse safarigangers nodig is, om het broze vertrouwen in het toerisme en de economie van het land om zeep te helpen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s