Succeslectuur

Standaard

Ghanezen zijn geen fervente literatuurliefhebbers en de meeste Nigerianen hebben een stuk minder ontzag voor eigen literaraire helden als Chinua Achebe en Wole Soyinka dan Europese boekverslinders. Dat betekent echter niet dat deze engelstalige West-Afrikanen nooit iets lezen, integendeel. De kiosken puilen er uit van de liefdesromannetjes, maar de grootste stapels en dikste boeken maken steevast onderdeel uit van een ander genre: succeslectuur.

Op de met palmbomen omzoomde luchthaven in de klamme jungle van Port Harcourt kon ik weinig anders kopen dan zelfverbeteringsboeken en pakjes kauwgom. Blijvende verandering creëren? Invloed uitoefenen? Financieel onanhankelijk worden? Je eerste miljoen verdienen? Het is maar de vraag of de adviezen van de – vooral Amerikaanse – broodschrijvers de beste oplossingen bieden voor de explosieve, ingewikkelde levens van de inwoners van de Nigerdelta. Maar de leeskost gaat er hier in als koek.

In de Ghanese hoofdstad Accra was het niet veel anders. Bestsellers van de Amerikaanse zakentycoon Donald Trump strijden daar om ruimte in de schappen met titels als Wat Rijke Mensen Weten en Geheim Willen Houden, Denk als een Miljardair en een serie zelfhelpboeken van de Ghanese pastoor Dr. Mensa Otabil. Ook lectuur van Amerikaanse predikanten die voorspoed beloven als beloning voor een rotsvast geloof zijn populair in zowel Ghana als Nigeria – inhakend bij de welvaartsdominees van lokale kerken en televisiezenders.

Moderne West-Afrikanen hebben de traditionele Afrikaanse gemeenschapszin massaal ingeruild voor westers individualisme en als echte bekeerlingen is men roomser dan de paus. Nigeriaanse jongeren spreken met een dik Amerikaans accent en suggereren zo rijke ouders te hebben die hen in de VS naar school sturen – soms is dat ook zo, vaak niet. Amerikaanse rap- en R&B-artiesten zijn razend populair in West-Afrika. In Nigeria is onlangs zelfs al een straat vernoemd naar muziekmiljonair Jay-Z.

Artiesten van eigen bodem zijn ook populair, maar alleen als ze Amerikaans-ogende videoclips maken of een prominente rol spelen in Nollywood, de enorme Nigeriaanse filmindustrie. Van de Nigeriaanse schrijver Rotimi Babatunde, die onlangs de (in Europa prestigieuze) Caine Prijs won, hebben veel minder mensen gehoord.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s